Հովհաննես Թումանյանը այս հոդվածով մեզ ցանկանում է ասել, որ մարդիկ չեն կարողանում ուրախանալ այլ մարդկանց հաջողություններով։ Չեն կարողանում ապրել ու վայելել այն մեծ կյանքը, որը ունեն, այլ հակառակը. նրանք փորձում են փոքրացնել ու նեղացնել նրանց շրջապատը։ Այս հոդվածից անցել է գրեթե 100 տարի, սակայն մարդկանց մոտ ոչինչ չի փոխվել, նրանք մինչ օրս չեն կարողանում ուրախանալ մեկ այլ մարդու հաջողությամբ և միմիայն նախանձում են ու դրանով իսկ փչացնում նրանց մեծ ու գեղեցիկ կյանքը։ Միթե հնարավոր է լինել առանց կարծիքի։ Շատ անգամ մարդիկ չեն ցանկանում արտահայտել իրենց կարծիքը, քանի որ վախենում են, չեն ուրախանում ուրիշի հաջողությամբ, որ չկորցնեն իրենց հպարտությունը։
Ձևն ու հոգին/հարցեր
Ի՞նչ եք կարծում, այսօր գերակշռողը ձևն է, թե՞ բովանդակությունը: Ինչո՞ւ ես այդպես կարծում, փորձիր կարծիքդ հիմնավորել
Իմ կարծիքով այսօր գերակշռողը ձևն է քանի, որ մարդիկ հիմա ուշադրության չեն դարձնում բովանդակությանը։ Անգամ շատերիս հայտի առաջին կարծիքը կապված է մարդու տեսքից և ձևից։ Մարդը միայն շատ հետաքրքրության շնորհիվ է, որ կարող է ուշադրություն դարձնել բովանդակությանը։
Հայոց լեզու ամփոփում
Գրականության ամփոփում
«Հայ գրականության գալիք օրը»
Վահան Տերյանի «Հայ գրականության գալիք օրը» հոդված է որտեղ նա քննադատում է հայ մտավորականության ինքնամփոփվածությունը և ազգային մշակույթի սահմանափակումը կրոնական ու դպրոցական շրջանակներով։ Տերյանը նշում է, որ այդպիսի սահմանափակումները խոչընդոտում են ազգային մշակույթի զարգացմանը և առաջընթացին։
Continue reading “«Հայ գրականության գալիք օրը»”Վահան Տերյանի «Մեր պարտքը»
Վահան Տերյանի «Մեր պարտքը» հոդվածը կոչ է անում հայ մտավորականությանը համախմբվել և առաջնորդել ժողովրդին ազգային ճգնաժամի պայմաններում։ Տերյանը ընդգծում է, որ միայն միասնականությամբ և բարձր բարոյականությամբ հնարավոր կլինի հաղթահարել դժվարությունները և ապահովել ազգի ապագան։
Continue reading “Վահան Տերյանի «Մեր պարտքը»”Հայոց լեզվի շտեմարան. ձևաբանություն
13. 4
14. 3
15. 2
16. 3
17. 4
18. 4
19. 2
20. 2
21. 4
22. 1
23. 4
24. 2
25. 4
26. 2
Այցելություն Հայաստանի պատմության թանգարան
Փետրվարի 18-ին մենք այցելեցինք Հայաստանի պատմության թանգարան՝ ծանոթանալու մեր երկրի մշակութային ժառանգությանը։ Թանգարանում ներկայացված բազմաթիվ հնագույն ցուցանմուշների շարքում ամենից շատ ինձ տպավորեց Անահիտ աստվածուհու արձանի գլուխը։
Անահիտը հայոց դիցարանի գլխավոր աստվածուհիներից էր, համարվում էր մայրության, պտղաբերության և սիրո հովանավորուհի։ Նրա բրոնզե գլխաքանդակը հայտնաբերվել է 19-րդ դարում, և այսօր այն համարվում է հայկական մշակույթի արժեքավոր մաս։ Քանդակի նուրբ ու արտահայտիչ ձևերը ցույց էին տալիս այն վարպետությունը, որով այն ստեղծվել էր դարեր առաջ։
Վահան Տերյան, «Ինքնակոչ փրկիչներ»
Տեքստում քննարկվում է ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ հայության կազմակերպման խնդիրը։ Վահան Տերյանը մատնանշում է, որ հայերը կանգնած էին ճակատագրական վտանգների առաջ, և առանց համախմբված, ուժեղ կազմակերպության ազգը չէր կարող դիմակայել այդ մարտահրավերներին։ Նա ընդգծում է, որ միայն եկեղեցին չի կարող ծառայել որպես ազգային կառույց, քանի որ քաղաքական հասունությունը դեռևս թույլ էր, իսկ մտավորականության մի մասը ազգային ինքնագիտակցությունից հեռացել էր։
Continue reading “Վահան Տերյան, «Ինքնակոչ փրկիչներ»”
Սեդա Ենգիբարյանի բլոգ 