Category: Գրականություն
Արաբական ժամանակակից պոեզիա. Ադոնիս
Քաղաքներ
Կան քաղաքներ, որ ուրի´շ
քաղաքներ են հիշեցնում,
երգեր կան, որ հիշեցնում են
ուրի´շ երգեր…
Կան հատուկ բույրեր` քաղաք հիշեցնող,
քաղաքներ, որ հիշեցնում են
մարդկանց, համբույրներ…
Քաղաքներ կան` հիշում են մեզ,
կան, որ մոռանում են…
Քաղաքներ կան` բնակվում են մեր ներսում,
կան, որ գերեվարում են մեզ…
Քաղաքներ կան` ազատում են շղթաներից:
Կան քաղաքներ, որ ապրելո´ւ համար են,
քաղաքներ կան` երազելո´ւ…
Կան քաղաքներ, որ մեզ լույս աշխարհ են բերում,
և կան, որ մեզ պարգևում են
խաղաղություն և անդորր…
Արաբական պոեզիա. Նիզար Կաբանի
Չասես հանկարծ, որ իմ սերը
մատանի կամ ապարանջան է եղել։
իմ սերը պաշարում է՝ համարձակ ու գլխիկոր,
որ լողում է որոնումների միջով դեպի մահը։
չասես հանկարծ, որ իմ սերը լուսին էր ուղղակի,
իմ սերը պայթյուն է, կայծերի պայթյուն։
ՄԱՀՄՈՒԴ ԴԱՐՎԻՇ. ՊԱՏԵՐԱԶՄ ԵՒ ՍԵՐ
Ես քեզ չեմ սիրում։
Թաթախիր ծաղիկներն արյան մեջ ու շաղ տուր դրանք
Սիրահարներին անվերջ հետապնդող ինքնաթիռի շուրջ։
Ես քեզ չեմ սիրում։
Թաթախիր ծաղիկներն արյան մեջ ու շաղ տուր դրանք
Ինձ հետապնդող ինքնաթիռի շուրջ։
Լսիր, թե ինչ է ասում ծովը․
Բեյրութը չի հանձնվում։
Ես եմ Բեյրութը,
եւ ես թույլ չեմ տա գրավել ինձ այնքան ժամանակ,
քանի դեռ ինքս ինձ պաշտպանող ձեռքերս չեն հոգնել․․․
ՅՈՒՍՈՒՖ ԻԴՐԻՍ. ԳԱՆՁԸ
Աբդուլը բարձրահասակ, մուգ մաշկով դետեկտիվ է, ում աջ ձեռքի հետեւի մասում դաջված է ձուկ՝ խաչով աչքի տեղում և շեղակի բացված պոչով։ Չնայած իր համեստ աշխատավարձին՝ ամսական տասը եգիպտական ջունեյ, Աբդուլն իր գործով շատ գոհ ու երջանիկ է։ Նա իրեն կարեւոր է զգում, երբ կարողանում է գրավել մարդկանց ուշադրությունը՝ ավտոբուսում կամ ցանկացած այլ վայրում գոռալով «ոստիկանություն»։ Այդ պահին բոլորն ի մի գալիս են նրա շուրջ, եւ նա վայելում է իրեն ուղղված ուշադրությունը։ Աբդուլը երազում է դառնալ ներքին գործերի նախարար, չնայած իր աշխատանքի պայմաններին։ Նա հավատում է, որ դա Աստծո կամքով հնարավոր է, քանզի եթե Աստված կարող է երկիրն ու երկինքը ստեղծել, ապա կարող է նաեւ դետեկտիվից նախարար դարձնել նրան։
Continue reading “ՅՈՒՍՈՒՖ ԻԴՐԻՍ. ԳԱՆՁԸ”Մովսես Խորենացի
Մովսես Խորենացին (մոտ 410 – 490-ական թթ.) հայ պատմագիր, մատենագիր և աստվածաբան էր, ում մեծագույն գործն է համարվում “Հայոց պատմություն” աշխատությունը: Նա համարվում է «հայոց պատմահայր»՝ իր բացառիկ ներդրման շնորհիվ հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի և ինքնության պահպանման գործում:
Խորենացին ծնվել է Վաղարշապատում և կրթություն ստացել վանական դպրոցներում, այնուհետև ուսանել է Ալեքսանդրիայում և Անտիոքում, որտեղ խորացել է ինչպես հելլենական, այնպես էլ քրիստոնեական գիտությունների մեջ: Նա մտերիմ էր Հայոց կաթողիկոս Սահակ Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի հետ, ովքեր մեծ ազդեցություն են ունեցել նրա կյանքի և աշխատանքի վրա:
ՆԱԳԻՊ ՄԱՀՖՈՒԶ. «ԳՈՂԸ ԵՒ ՇՆԵՐԸ»
Նաջիբ Մահֆուզը՝ եգիպտական գրականության նշանակալի դեմք և Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, իր ստեղծագործություններում ընդգրկում է փարավոնների և մահմեդական մշակույթների ազդեցությունը։
Continue reading “ՆԱԳԻՊ ՄԱՀՖՈՒԶ. «ԳՈՂԸ ԵՒ ՇՆԵՐԸ»”Սբ. թարգմանիչ Վարդապետների՝ Մեսրոպի, Եղիշեի, Մովսես Քերթողի, Դավիթ Անհաղթ փիլիսոփայի, Գրիգոր Նարեկացու և Ներսես Կլայեցու տոն
Թարգմանչաց տոնը Հայաստանում ազգային-եկեղեցական տոն է, որը նշվում է երեք տարին մեկ՝ հոկտեմբերի երկրորդ շաբաթ օրը։ Այն հիմնադրվել է 1979 թվականին և հիշատակում է հայերեն թարգմանությունը Մեսրոպ Մաշտոցի ժամանակներից մինչև մեր օրերը։
Հայ եկեղեցին տարին երկու անգամ հարգում է թարգմանիչների հիշատակը։ Առաջինը «Սահակ և Մեսրոպ սուրբերի տոնն է», իսկ երկրորդը՝ «Սրբոց Թարգմանչաց մեր» տոնը, որում ընդգրկված են Մեսրոպը, Սահակը և նրանց աշակերտները՝ Եղիշեն, Մովսես Խորենացին, Դավիթ Անհաղթը, Գրիգոր Նարեկացին և Ներսեսը։ Շնորհալի. Այս սուրբ գործիչները ճանաչված են հայ մշակույթի և հավատքի մեջ ունեցած ավանդի համար։
Continue reading “Սբ. թարգմանիչ Վարդապետների՝ Մեսրոպի, Եղիշեի, Մովսես Քերթողի, Դավիթ Անհաղթ փիլիսոփայի, Գրիգոր Նարեկացու և Ներսես Կլայեցու տոն”Սրբոց թարգմանչաց ներող Սահակյան և Մեսրովբայ
«Սրբոց թարգմանչաց մերոնց Սահակյան և Մեսրովբայ» ներկայացնում է երկու կարևորագույն գործիչների՝ Սահակ Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի կյանքն ու գործունեությունը, որոնք առանցքային դեր խաղացին հայ գրերի ստեղծման և հայ մշակույթի զարգացման գործում:
Սեդա Ենգիբարյանի բլոգ 