Month: February 2025

Վահան Տերյան, «Ինքնակոչ փրկիչներ»

Վահան Տերյանի «Մեր պարտքը»

«Հայ գրականության գալիք օրը»

Երջանիկ մարդը։ Սոմերսեթ Մոեմ

Վահան Տերյանի «Հայ գրականության գալիք օրը» հոդված է որտեղ նա քննադատում է հայ մտավորականության ինքնամփոփվածությունը և ազգային մշակույթի սահմանափակումը կրոնական ու դպրոցական շրջանակներով։ Տերյանը նշում է, որ այդպիսի սահմանափակումները խոչընդոտում են ազգային մշակույթի զարգացմանը և առաջընթացին։

Վահան Տերյանի «Մեր պարտքը» հոդվածը կոչ է անում հայ մտավորականությանը համախմբվել և առաջնորդել ժողովրդին ազգային ճգնաժամի պայմաններում։ Տերյանը ընդգծում է, որ միայն միասնականությամբ և բարձր բարոյականությամբ հնարավոր կլինի հաղթահարել դժվարությունները և ապահովել ազգի ապագան։

Տեքստում քննարկվում է ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ հայության կազմակերպման խնդիրը։ Վահան Տերյանը մատնանշում է, որ հայերը կանգնած էին ճակատագրական վտանգների առաջ, և առանց համախմբված, ուժեղ կազմակերպության ազգը չէր կարող դիմակայել այդ մարտահրավերներին։ Նա ընդգծում է, որ միայն եկեղեցին չի կարող ծառայել որպես ազգային կառույց, քանի որ քաղաքական հասունությունը դեռևս թույլ էր, իսկ մտավորականության մի մասը ազգային ինքնագիտակցությունից հեռացել էր։

Բժիշկ Սթիվենսը՝ հաջողակ, բայց դժգոհ մարդ, դիմում է պատմողին՝ հարցնելով, թե ինչ անել իր կյանքում։ Նա լավ աշխատանք ուներ, բայց այն նրան չէր բերում իրական բավարարվածություն։ Պատմողը, առանց երկար մտածելու, պարզապես խորհուրդ տվեց ընտրել այն ուղին, որը նրան իսկապես երջանիկ կդարձներ։ Այս բառերը, որոնք թվում էին հասարակ, դարձան Սթիվենսի կյանքի կարևոր շրջադարձային կետը։