Կանոնը կարեկցանքի և ողորմության բոդհիսատտվան է, որը պաշտվում է բուդդիզմում Արևելյան և Հարավային Ասիայում։ Ճապոնիայում նա հայտնի է որպես աստվածություն և հանդիսանում է ամենաշատ երկրպագվող բոդհիսատվան։ Հսկա արձանը, որը գտնվում է Ճապոնիայում՝ Սենդայում, համարվում է աշխարհի ամենամեծերից։
Կանոնի անունը ժամանակակից ճապոներենում կլինի Kannon, իսկ նրա հին հնդկական անվանումը Avalokiteśvara է, որը նշանակում է «Ամենը ընկալողը»։ Հաճախ նկարագրվում է որպես բոդհիսատվա, որն ունի բազմաթիվ անուններ՝ օրինակ՝ Nyoirin Kannon, Ջուչիմեն Կանոն և այլ կերպարներով։ Նրա կերպարը փոփոխվում է՝ կախված տարածաշրջանից ու ժամանկաշրջանից, բայց միշտ կապված է կարեկցանքի ու ողորմության գաղափարների հետ։
Կանոնը հատկապես համարվում է խաղաղության և ողորմության բոդհիսատվա, որը հոգածություն է ցուցաբերում բոլոր մարդկանց հանդեպ։ Նա կարող է օգնել կանանց հղիանալ, լուծել երաշտի հարցերը և կապվել է բուսակերության գաղափարի հետ։ Կանոնը համարվում է այն էությունը, որը պաշտպանում է հավատացյալներին և նրանց օգնում է հանգստություն գտնել։
Նրա պատկերները տարբեր են Ասիայում՝ հաճախ ընդունելով կանացի տեսք։ Ճապոնայում նրան հաճախ պատկերացնում են կախարդական գոհար՝ Nyoihoju, ձեռքին, որն օգտագործում է ցանկություններ կատարելու համար։ Նույնպես նկարագրվում է որպես բազմաթիվ ձեռքեր ունեցող կամ բազմադեմ կերպար, որն ունակ է տեսնել ու լսել բոլորին։ Նա կարող է ընդունել երեսուներեք տարբեր ձևեր, այդ թվում՝ հազար ձեռքերով կամ ձիու գլխով։
Կանոնը հաճախ պատկերվում է որպես ամբողջության «հերոս»՝ ինչպես Լոտուս Սուտրայում, որտեղ նրան բնութագրում են որպես արմատական և ողորմած բոդհիսատվա, որն ընդունում է յուրաքանչյուր աղոթք։ Նրա պատմությունները կապված են նաև ճապոնական հեքիաթների հետ, որոնք նկարագրում են, թե ինչպես նա փրկություն է շնորհում մարդկանց՝ ազատելով նրանց կյանքի տառապանքներից։
Կանոնի պաշտամունքը Ճապոնիայում տարածվել է 7-րդ դարում Կորեայից, և նրան վերագրվում են բազմաթիվ սուրբ վայրեր ու ուխտագնացություններ։ Հեքիաթներն ու առասպելները, որոնք եկել են Չինաստանից Ճապոնիա, պատմում են այն մասին, թե ինչպես է նա օգնել տարբեր մարդկանց՝ լուծելով նրանց հոգսերը ու աջակցելով նրանց կյանքում։
Սեդա Ենգիբարյանի բլոգ 