Posted in Նախագիծ, Գրականություն

Արաբական պոեզիա. Նիզար Կաբանի

Չասես հանկարծ, որ իմ սերը 
մատանի կամ ապարանջան է եղել։ 
իմ սերը պաշարում է՝ համարձակ ու գլխիկոր,
որ լողում է որոնումների միջով դեպի մահը։ 
չասես հանկարծ, որ իմ սերը լուսին էր ուղղակի, 
իմ սերը պայթյուն է, կայծերի պայթյուն։  

Leave a comment