«Սրբոց թարգմանչաց մերոնց Սահակյան և Մեսրովբայ» ներկայացնում է երկու կարևորագույն գործիչների՝ Սահակ Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի կյանքն ու գործունեությունը, որոնք առանցքային դեր խաղացին հայ գրերի ստեղծման և հայ մշակույթի զարգացման գործում:
Սահակ Պարթևը, որպես Ամենայն Հայոց կաթողիկոս, մեծապես նպաստեց հայ մշակույթի տարածմանը՝ համախմբելով կրթական, հոգևոր և քաղաքական ասպարեզները: Նրա աջակցությամբ Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծեց հայոց այբուբենը, որը թույլ տվեց հայ ժողովրդին պահպանել իր ինքնությունը, գրավոր մշակույթը և քրիստոնեությունը՝ որպես պետական կրոն: Նրանք միասին աշխատեցին հայերեն լեզվով թարգմանելու Աստվածաշունչը, ինչպես նաև այլ քրիստոնեական ու գիտական գրքեր, ինչը հիմք դրեց հայ դպրության զարգացմանը:
Նրանք կոչվեցին «թարգմանիչներ» ոչ միայն որպես գրքերի թարգմանիչներ, այլև որպես հոգևոր և մշակութային արժեքների կրողներ ու տարածողներ: Սահակն ու Մեսրոպը համարվում են հայ մշակույթի և դպրության հիմնասյուները, նրանց տոնին՝ Սրբոց Թարգմանչաց, նվիրված են բազմաթիվ հիշատակի արարողություններ հայ առաքելական եկեղեցում։
Սեդա Ենգիբարյանի բլոգ 