Հայկական լեռնաշխարհի սահմանները հարավում հասնում են Հայկական Տավրոսի, հյուսիս արևմուտքում՝Պոնտոսի լեռներին։ Հյուսիսում Կուր գետն է, արևելքում՝ Կասպից ծովը և Ուրմիա լիճը, արևմուտքում Փոքրասիական սարահարթը։ Երեք խոշոր լճերն են՝ Սևանը, Վանը և Ուրմիան։ Հայաստանի Հանրապետության տարածքի ամենաբարձր լեռը Արագածն է։ Հյաստանից են սկզբ առնում գետեր՝Եփրատը, Տիգրիսը, Արաքսը, Ճորոխը և Կուրը։ Մեծ Հայքի 15 նահանգներն են, Բարձր Հայք, Ծոփք, Աղձնիք, Տուրուբերան, Մոկք, Կորճայք, Պարսկահայք, Վասպուրական, Սյունիք, Արցախ, Ուտիք, Փայտական, Տայք, Գուգարք, Այրարատ։
Հայկական լեռնաշխարհը ոչ միայն աշխարհագրական տարածաշրջան է, այլ հայկական ժառանգության խորը խորհրդանիշ: Խորդուբորդ լեռները, նշանակալից գետերը և հանդարտ լճերը ստեղծում են մի լանդշաֆտ, որը ձևավորել է հայ ժողովրդի պատմությունը, մշակույթը և ինքնությունը: Այս տարածաշրջանը մնում է հայկական ազգային հպարտության և պատմական ժառանգության հիմնաքարը, որը մարմնավորում է հայոց հայրենիքի տոկունությունն ու մնայուն ոգին:
Սեդա Ենգիբարյանի բլոգ 